در این تحقیق، یک سیستم پوشیدنی هوشمند با بهرهگیری از هوش مصنوعی برای کمک به افراد نابینا در جهتیابی معرفی شده است. این سیستم شامل دوربینی روی عینک، هدفون و تکههایی از پوست مصنوعی است که همگی با هم کار میکنند تا اطلاعات محیطی را بهصورت صوتی و لمسی در اختیار کاربر قرار دهند.
از نظر فنی، این سیستم از الگوریتمهای یادگیری ماشین برای تحلیل تصاویر زندهای که دوربین ثبت میکند استفاده میکند. سپس هر ۲۵۰ میلیثانیه اطلاعاتی درباره جهت مناسب حرکت از طریق صدا در گوش راست یا چپ منتقل میشود. علاوه بر آن، پوستهای مصنوعی انعطافپذیر که روی مچ دست و انگشتها قرار میگیرند، با دوربینهای خود و لرزشهای هشداردهنده، وجود موانع بین ۴۰ تا ۵ سانتیمتر را اطلاع میدهند.
برای بهبود تجربه کاربری، محققان از سختافزارهایی مانند پوستهای کشسان حسی-حرکتی و کفیهای هوشمند خودتأمین استفاده کردهاند که امکان تمرین واقعگرایانه را فراهم میکنند. این سیستم چندحسی با ترکیب بینایی، شنوایی و لامسه باعث بهبود چشمگیر عملکرد در وظایف ناوبری و پس از ناوبری شده است.
نتایج آزمایشها نشان داد که کاربران با استفاده از این سیستم ۲۵٪ سریعتر از زمانی که فقط از عصای سفید استفاده میکردند، در یک مسیر ۲۵ متری حرکت میکردند. علاوه بر این، سیستم در محیطهای واقعی مانند خیابان یا اتاقهای شلوغ عملکرد قابلقبولی از خود نشان داده است.
این پژوهش، گامی نوین در توسعه ابزارهای کمکی برای نابینایان است که با ترکیب نوآوریهای نرمافزاری و سختافزاری، به سمت طراحی سیستمهای قابلپذیرشتر و انسانیتر حرکت میکند.
منبع (https://www.nature.com/articles/s42256-025-01018-6)
